Szkoła Dotyku w Rodzinie

PMP: Panie Piotrze, skąd wziął się pomysł otwarcia prowadzonej przez Pana Szkoły Dotyku w Rodzinie?

W ramach mojej pratyki w Akademii Odnowy Psychosomatycznej zajmującej się usuwaniem skutków działania różnych negatywnych bodźców, wynikających z pracy i życia codziennego, spotykam się często z problemem poczucia zbyt rzadkiego dotykania przez partnera życiowego i innych członków rodziny, lub w ogóle poczucia całkowitego jego braku.

Wyraża się to tym, że w trakcie wykonywania terapii związanych z dotykaniem, a w szczególności wtedy, gdy muszę się posługiwać różnymi technikami głaskania, pacjenci jakby wyrwani ze snu, mówią „a wie Pan, że do tej pory nikt mnie tak nie dotykał, a ja to tak lubię”. Dało mi to do myślenia i postanowiłem zrobić coś by wyjść naprzeciw oczekiwaniom i pomóc im w rozwiązywaniu tego niezauważanego, a tak istotnego problemu. Przez brak przyjaznego, ciepłego i pełnego miłości dotyku, bardzo często czujemy się samotni, mimo obecności wokół nas naszych najbliższych. 

Nie jesteśmy nauczeni sztuki dotykania drugiego człowieka, bo nie mieliśmy dobrego przykładu w domu naszego dzieciństwa. Nikt nas nie głaskał po głowie, nie drapał po plecach, nie przytulał, gdy było nam smutno z różnych powodów. Stąd też sami nie potrafimy korzystać z tego tak prostego środka terapeutycznego jakim jest DOTYK przez duże „D”.

Dlatego też postanowiłem założyć szkołę uczącą umiejętności obdarowywania naszych najbliższych przyjaznym, ciepłym, pełnym miłości dotykiem. Uważam, że wiele małżeństw można by było uratować przed rozpadem gdyby zwaśnieni małżonkowie potrafili obdarowywać siebie dotykiem, dającym poczucie miłości i obecności obok siebie partnera, stwarzającego poczucie bezpieczeństwa. 

PMP: A co takiego kryje się w dotyku drugiego człowieka, że aż tak bardzo go potrzebujemy?

Powłoka, którą jesteśmy otoczeni czyli nasza skóra, jest naszym największym receptorem komunikującym nas z otoczeniem. Przez nią czujemy ciepło, powiew wiatru, obecność drugiego człowieka. Kiedy znajdziemy się w całkowitej ciemności i nic nie widzimy to nasza dominująca percepcja przełącza się natychmiast z posługiwania się wzrokiem na zmysł dotyku. Bo kiedy przestajemy postrzegać otoczenie zmysłem wzroku, to natychmiast dotyk zaczyna być czynnikiem dającym nam poczucie bezpieczeństwa w otaczającym nas środowisku. Szczególną formą dotyku jest masaż, a w naszym przypadku masaż rodzinny, którego technik uczymy w naszej Akademii Odnowy Psychosomatycznej.