to Może ja . My znamy się od podstawówki a właściwie znamy i nie znamy po się nie lubiliśmy totalne przeciwieństwa ja bardziej taka poukładana on romantyk gitara te sprawy , organizator prowadził 18 naszych znajomych , i tak jakoś z niczego zrobiło się coś jesteśmy ze sobą od 7 lat słub za równo 7 msc coś musi być w tym bo mój też mówił że nie przepadał za mna taka mała historia wśród znajomych to ogólnie śmiech i jego i moich bo jesteśmy taką parą która wszystkich łączy jego kolegów moje koleżanki . Facet organizator sylwestry , andzejki itp itd Pozdrawiam Sabina
To może ja... Spotykałam się od pewnego czasu z panem R... A mój Luby był jego kumplem.... No i tak jakoś wyszło.... Zakochałam się na zabój, musiałam widywać Go choć raz dziennie... Któregoś dnia spotkałam się z moim sam na sam i było tak romantycznie... Wiedziałam, że muszę skończyć związek z panem R. ale nie umiałam mu powiedzieć prawdy... Przez kilka dni się ukrywaliśmy... No ale prawda musi wyjść na jaw... Na szczęście Nam wybaczył i widujemy się do dziś ;) A ja z moim L. jestem już prawie 3 lata ;) I uważam, że to była najlepsza decyzja w moim życiu, choć musiałam zranić drugą osobę...
_________________ `Zjawił się jak huragan i porwał mnie, jak suchy liść...
My poznaliśmy się na obozie wędrownym w 2002r, oboje byliśmy harcerzami i szliśmy przez 2 tygodnie wzdłuż wybrzeża Bałtyku. Bardzo dobrze nam się rozmawiało. Od początku mi się podobał z wyglądu i charakter że taki zadziorny, ale nie traktowałam go zbyt poważnie, bo był młodzieńczy jeszcze. W sumie można powiedzieć że przyjaźń, bo taki charakter miała ta znajomość na początku zamieniła się w miłość.
To ja też się pochwalę:
Parę lat temu przeprowadziłam się na inną dzielnicę Wrocławia i potrzebowałam informatyka więc zapytałam wcześniej poznanego chłopaka czy zna kogoś. Polecił mi M. I tak przez około 5 lat M przychodził i naprawiał komputery. Kiedyś zaproponował mi wycieczkę rowerową i tak zaczęliśmy jeździć dzień w dzień Bardzo szybko rozniosła się plotka po dzielnicy(aha zapomniałam dodać że mieszkamy dwie bramy od siebie)że ze sobą chodzimy. Więc postanowiliśmy spróbować.
I właśnie w ten sposób jesteśmy już ze sobą prawie 4 lata i planujemy ślub _________________
A my poznaliśmy się w pracy. Wydawało mi się, że ktoś taki jak mój przyszły mąż nie wróci na mnie uwagi, bo jest on osobą bardzo towarzyską, zawsze otaczało go grono kolegów i koleżanek, a ja jestem osobą dosyć nieśmiałą Więc w ogóle nie brałam go pod uwagę jeśli chodzi o kandydata na partnera (chociaż na jego widok miałam motylki w brzuchu) i zaczęłam wzdychać do innego kolegi z pracy Ale po dosyć długim czasie, wielu początkowych wątpliwościach i nieporozumieniach jesteśmy razem i nie zamieniłabym go na nikogo innego
Nie wszyscy, ale pewna część Forumowiczów, spotkała się z grą internetową "TRAVIAN". To właśnie ona stała się punktem zapalnym. Jej początek sięga czasów 2008 roku i pewnego sojuszu graczy, w którym to pełniłam zaszczytną funkcję rekrutantki. Jak na moją mendziarską i wredną naturę dałam Mu popalić - byłam nieugięta. Miałam swoje zasady i wytyczne, których dzielnie się trzymałam i nie odstępowałam od nich nawet na milimetr A niech by komuś brakowało chłopaqów - wojaków... no massakierra - odpadał w przedbiegach. Sojusz walczył niemal ze wszystkimi spoza koalicji, więc popersom (czyli graczom bez wojska) mówiliśmy stanowcze NIET No i trafił się taki JEDEN. Miły był jak nie wiem co, ale wspomniany popers. No i składał tak te podania - W SUMIE SZTUK 4 - aż załapał się w nasze szeregi.
Potem były e-maile, spotkania, zjazdy graczy w realu, przeprowadzka i wspólne zamieszkanie. Wszystko toczyło się w expresowym tempie, cudownym tempie. W ubiegłe wakacje natomiast pojechaliśmy na urlop do Pragi. Tam, o północy, przed Ratuszem, z 19 na 20 sierpnia, chłopaqowi kolana się ugięły
Wręczył mi pierścionek, składając tym samym OSTATNIE PODANIE, które oczywiście zostało ROZPATRZONE POZYTYWNIE Jak to mówią do 5 razy sztuka. _________________
Swojego przyszłego męża poznałam w pracy, zakładał tam monitoring Po jego założeniu, zawsze jak byłam w pracy, przychodził "żeby coś jeszcze poprawić w systemie" Oczywiście koleżanka również dodała swoje trzy grosze co mnie zdenerwowało, ponieważ nikt nie będzie mi szukać męża. Teraz muszę zwrócić jej honor ponieważ miała intuicję co do nas, a my świata poza sobą nie widzimy _________________
My poznaliśmy się na imperezce integracyjnej kilkadziesiąt osób poprzebieranych w kombinezony strzelaliśmy kulkami z farbą no i mój Misio mnie ustrzelił, zabryzgał mi całą maskę, byłam wściekła na niego i tak się zaczęło..........
My z Miśkiem poznaliśmy się w drodze na woodstock, ja miałam wtedy innego chłopaka, a tak dokladniej to umawiałam się z jego siostrą że jedziemy razem jakąś ekipą , i jak go zobaczyłam to od razu zaczęłam mu docinać, a on nie pozostawał dłużny ( do dzisiaj się z tego śmiejemy), po 4 dniach nasze drogi się rozeszły, a mój wtedy obecny powiedział że z tym kolesiem się już nigdy nie spotkamy, bo ja się mu podobam , i tak przez jakieś 8 miesięcy dopóki ze mną nie zerwał ba jak wtedy dał powód kochał inną,( faktycznym powodem do którego się niedawno przyznał jak chciał wrócić to że bał się oświadczyn :P), i 16 czerwca 2008 roku po napisaniu egzaminu na technika, zobaczyłam go i od razu zaczęła mi się szczęka śmiać, ale znowu był drugi problem mój drugi chłopak , i tak się umówiliśmy na schadzkę nad jeziorkiem zaczęliśmy się wygłupiać (prawie mu nogę złamałam:D)i on napisał na drodze kredką świecową którą znalazłam K+M=WM w serduszku i poczułam się jak mała dziewczynka i tak mi miło było że po 2 tygodniach mu powiedziałam że go i że nie chce być z nikim innym, po 15 dniach od momentu chodzenia ze sobą, wprowadziłam się do jego domu, a po 3 miesiącach wyprowadziliśmy się 300 km od naszych domów i jesteśmy szczęśliwi.
dzięki dziewczynki , nad tym filmem się zastanowię małe sprostowanie: mój facet do dzisiaj mnie traktuje czasami jak małą dziewczynkę, kiedyś zadzwonił do mnie w wakacje jak byłam w pracy i jakoś wyjątkowo nie miałam humoru i co zrobił mój men? zrobił duże serce z balonów (coprawda pisało na nich birthday- bo nie było ponoć innych) ale dorobił do tego kwiatki z origami i powiesił to w salonie :d, nie muszę chyba mówić że poprawiło mi to humor:D, albo kiedyś kupił mi kolczyki z muszelki czy tam czegoś w kształcie kła, to sam wymyślił śliczną stójkę do tego żeby je zawiesić i dał na stolik i się śmiał jak nie zauważyłam :P, hehe dużo by tego jeszcze było. mam nadzieję że Wasi też Wam robią takie niespodzianki
To fajny ten Twój Men Mój też mnie kiedyś zaskakiwał ciekawymi rzeczami a teraz jedynym zaskoczeniem jest jak wrzuci skarpetki do kosza na pranie Ale i tak go Kocham _________________
o, nie zauważyłam wcześniej takiego fajnego tematu!
my poznaliśmy sie prawie 6 lat temu, na obozie dla młodzieży gdzie byliśmy wychowawcami [ja miałam ledwo 18 lat:P]. Przyjechałam tam ze swoim ówczesnym chłopakiem, a wróciłam z A. I to wszystko stało sie w ciągu 5 dni :P Dziś jak sobie o tym myslę, to nie miałam za dużo oleju w głowie, ale widać tak miało być. Potem przez kolejne 4 lata jeździliśmy w to miejsce pracowac w wakacje, choć tak naprawdę pracą bym tego nie nazwała, zawsze było super:)
Tak naprawdę to myślałam, że to taki wakacyjny romans, a tu wspólne mieszkanie, kot i za 5 miesięcy ślub:) _________________
wszystkie historie mają swój urok:) A my chodziliśmy do jednej klasy w liceum, taka szkolna miłość. To było w 2 klasie, ale najzabawniejsza była reakcja klasy, niektóry nie wiedzieli jak się przy nas zachować hihi bardzo miło wspominam ten czas pozdrawiam wszystkich zakochańców ze szkolnej ławki:D
A moj P. zna mnie od czasu, kiedy w wozku jezdzilam Pozniej jak uciekalam babci i chowalam sie u niego pod domem. A pozniej w szkole, jak mialam czerwone kitki. Jestesmy z tej samej miejscowosci i tak jakos wychodzilo, ze sie spotykalismy bardzo czesto, Wspolne wypady i tp, ale nigdy nie zwracalismy na siebie szczegolnej uwagi. Dopiero jak doroslismy, to cos zaiskrzylo i tak sie zaczelo Czasami mysle, ze fajnie by bylo poznac tego jedynego w jakis super sposob, a nie cale zycie z jednym ale przynajmniej znamy sie na wylot _________________
My poznaliśmy się w szkole średniej. Chodziliśmy do dwóch rożnych klas. Ja miałam wtedy chłopaka, z którym pod koniec drugiej klasy zerwałam i dokładnie w tym samym dniu zadzwonił do mnie mój obecny narzeczony (znaliśmy się z widzenia). Okazało się, że już od dawna miał mnie na oku, a że chodziłam do klasy z jego sąsiadką, to ta od razu jak się dowiedziała, że się rozstałam z moim byłym to dała mu cynk i numer telefonu do mnie. Przegadaliśmy ponad godzinę. Ponieważ nie chciałam się od razu angażować w kolejny związek, to spotykaliśmy się przez dwa miesiące na stopie koleżeńskiej. I tak powoli zaczynało iskrzyć z mojej strony i w końcu zdecydowaliśmy się na "bycie razem". _________________
A ja swoj skarb odnalazlam przez internet.Najsmieszniejsze w tym wszystkim jest to,ze zawsze twierdzilam, ze to nie realne.
Ktoregos wieczora weszlam na czata i zaczepilam Go.No i tak juz konwersujemy 2,5 roku. W 2011 zagraja nam marsza i juz nie moge sie doczekac.
Tomek to najpiekniejsza sprawa jaka wydarzyla sie w moim zyciu.
Nie możesz pisać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach
totalne przeciwieństwa ja bardziej taka poukładana on romantyk gitara te sprawy , organizator prowadził 18 naszych znajomych , i tak jakoś z niczego zrobiło się coś jesteśmy ze sobą od 7 lat słub za równo 7 msc 
![:]](http://gwardia.info.pl/forum/images/smiles/bad_smile.png ":]")
birthday- bo nie było ponoć innych) 
Konkurs "Sesja ślubna"
Wygraj bezpłatną sesję
Menu weselne
Każdej parze organizującej przyjęcie
Bukiet ślubny - inspiracje
Jaki typ bukietu ślubnego podoba Ci się
Kalkulator budżetu ślubnego
Bezpłatny system do planowania
Atrakcje weselne
Czekoladowa fontanna, strzelający balon, paczka niespodzianka, lampiony marzeń
Pyszny tort weselny
tort angielski, piętrowy,
Ile płacicie za fotografa?
Fotograf na ślub i wesele.
Świadkowie - fakty i przesądy
Kto może być świadkiem 
Przyszły mąż - jak się poznaliście.
